Voodoo Guru

De Voodoo Guru is een cocktail die al lang stond te wachten en waardoor ik geen flauw idee heb vanwaar ik deze heb gehaald, maar ja gewoon proberen.

De ingrediënten:
- Bitter Orange likeur (0,75 cl) (Picon à l'Orange)
- Peppermint White likeur (0,75 cl) (Marie Brizard)
- Vodka (rood) (6 cl) (Eristoff Red)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Alles in mengglas met ijsblokjes doen, goed roeren en strainen in een martini glas. Garneren kan je eventueel met een twijgje munt.

Ik heb het recept dat ik heb even aangepast, want in het originele recept staat om 7,5 cl rode vodka te gebruiken, maar ik heb er maar 6 cl van gebruikt omdat anders deze te zoet wordt en dat de 2 andere smaken amper nog merkbaar zijn. In het originele recept staat ook om deze cocktail te shaken, maar hier zie ik geen enkele reden voor aangezien er geen vruchtensap in zit en het toch allemaal wel heldere dranken zijn mag dit zeker wel geroerd worden.  Wat kan je hier verder over vertellen. Tegen de verwachting in is deze cocktail toch niet zo zoet, er is wel een zoete basissmaak uiteraard maar deze wordt toch wel wat afgedempt door de frisse muntsmaak en de bittere toets.

Cheers.

Manhattan Special

Na lang wachten eidelijk een cocktail om men eigen Abbott's bitters eens te testen (link 1 en link 2). Bij de meeste cocktails staat er vermeld welke bitters er nodig zijn (Angostura, orange, peach,...), maar bij deze variant stond er gewoon "bitters", een uitgesproken moment dus...

De ingrediënten:
- Bitters (scheutje) (zelf gemaakte Abbott's bitters)
- DOM Benedictine (1,5 cl)
- Vermouth (zoet) (1,5 cl) (Ravini Rosso)
- Whiskey (rye) (4,5 cl) (Pikesville straight rye)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Doe alles in een mengglas met ijsblokjes, goed roeren en strainen in een martini glas. Garneren met een maraschinokers.

De Manhattan fanatiekelingen zullen direct zien dat er op de foto geen maraschinokers noch een sinaasappelkrul aanwezig is. Neen, dit is geen kwaad opzet en ja, ik heb er nog wel is voorraad.  De bedoeling hiervan is om men Abbott's te testen, want een sinaasappelkrul zorgt toch wel voor extra bitterheid en een maraschinokers zorgt voor extra zoetigheid.  Deze variatie is een goede cocktail voor de niet-whiskey fans, want de harde whiskeysmaak wordt gedeeltelijk verzacht door de zoetigheid van de vermouth en Benedictine en er wordt ook minder whiskey gebruikt dan in de klassieke Manhattan.  Over de bitters kan ik zeggen dat men project geslaagd is, want ze zorgen inderdaad voor een bittere toets en voor een kruidige bijsmaak (uiteraard zorgen de vermouth en Benedictine hier ook voor).  Besluit: een kruidige en zoete variatie op de klassieke Manhattan.

Cheers.

Daiquiri

Mijn favoriete cocktail... De Daiquiri.

De Daiquiri is waarschijnlijk naast de Mojito de bekendste cocktail van Cuba.  De daiquiri is tevens ook veel ouder als de mojito maar de ingrediënten klinken toch wel wat gelijkaardig.  De Daiquiri werd voor het eerst gemaakt rond 1900 in Santiago (Cuba) door Amerikaanse mijnwerkers. Het drankje bleef in de bar tot 1909 toen het werd voorgesteld in Washington. Het bleef stijgen in reputatie en kwam tot een piekmoment rond de jaren 1940.  Door de oorlogsrantsoenering was whiskey, gin, en vodka schaars geworden, maar rum werd makkelijk te verkrijgen door handel met Latijs-Amerika en de Caraiben.

Het recept van de Daiquiri zoals we die nu kennen is van Constante Ribalagua, een barman van de El Floridita-bar in Havana van in de jaren 1940.  Hier is zijn recept:

- Rum (Cuba wit) (6 cl)
- Limoensap (uit 1/2 limoen)
- Suiker (1 tl)

Alles in de shaker, schudden en strainen in een martini glas. Geen garnering.
Dit recept werd later ook door David Embury genoteerd als Daiquiri No. 1 en genoemd als 1 van de 6 basis dranken.

Tegenwoordig is de Daiquiri wel wat zoeter en minder "straf" geworden en behoort deze ook tot de officiële I.B.A. cocktails met dit recept

- Rum (wit) (4,5 cl)
- Limoensap (1,5 cl)
- Suikersiroop (0,5 cl)
- Ijsblokjes

Alles in de shaker, schudden en in een martini glas strainen, geen garnering.

Uiteraard heeft hier ook elke barman zijn eigen versie van.  Er is veel variatie in hoeveelheden en natuurlijk ook in rum, want er worden tegenwoordig ook gouden en bruine rums gebruikt voor de daiquiri.  Dit type van cocktail kan ook Frozen geserveerd worden. Doe hiervoor dezelfde ingrediënten in een blender met ijs en blenden maar....

De bekendste Daiquiri-drinker is ongetwijfeld Ernest Hemingway, gevolgd door John F. Kennedy.

Cheers

Manhattan (Dry, Sweet, Perfect)

De Manhattan is een van de klassieke cocktails en wederom is de oorsprong hiervan zeer vaag en zijn er verschillende versies. Het ene verhaal zegt dat de Manhattan ontstaan is in 1860, het andere in 1870, ... Wat we wel weten is dat de Manhattan het eerst verscheen in het boek van O.H. Byron's genaamd Modern bartender's guide uit 1884. In dit boek stonden meteen 2 versies van de Manhattan, het ene met Franse vermouth (droge) en het andere met Italiaanse vermouth (zoete). Hier zijn deze 2 versies:

Manhattan #1 (1884)
- Vermouth (droog) (6 cl)
- Whiskey (rye) (3 cl)
- Angostura (6 scheutjes)
- Suikersiroop (6 scheutjes)

Doe dit alles in een mengglas, roeren en strainen in een martiniglas.

Manhattan #2 (1884)
- Orange Curaçao (2 scheutjes)
- Vermouth (zoet) (3 cl)
- Whiskey (rye) (3 cl)
- Angostura (2 scheutjes)

Doe dit alles in een mengglas, roeren en strainen in een martiniglas.

De vroegere New Yorkers waren vastbesloten rye whiskey drinkers ook omdat rogge makkelijker beschikbaar was dan de mais (om bourbon te maken) dus daar is wel zekerheid over dat dit type whiskey gebruikt werd. Mede door de drooglegging werd (rye) whiskey moeilijker te verkrijgen en moest men wel (vaak illegaal gestookte) bourbon gaan gebruiken of op zoek gaan naar whiskey (uit Canada dus). Het is pas de laatste jaren dat de cocktaildrinkers terug een liefde vinden voor originaliteit en dat dus de populariteit van rye whiskey terug begint te stijgen uit het diepe dal. Tegenwoordig wordt er dus ook terug meer rye gebruikt in de Manhattans.

Door de tijd heen zijn deze recepten uiteraard veranderd en aangepast tot rond de jaren 1940 David Embury de Manhattan verdeelde in 3 types namelijk de Dry, Sweet en Perfect welke dezer dagen nog steeds in gebruik zijn. Uiteraard betekent de naam het type van vermouth dat gebruikt is en de Perfect is de combinatie van de droge en zoete vermouth. Hier volgen de recepten.

Dry Manhattan

- Whiskey (rye) (6 cl)
- Vermouth (droog) (3 cl)
- Angostura (2 scheutjes)


Sweet Manhattan

- Whiskey (rye) (6 cl)
- Vermouth (zoet) (3 cl)
- Angostura (2 scheutjes)


Perfect Manhattan

- Whiskey (rye) (6 cl)
- Vermouth (droog) (1,5 cl)
- Vermouth (zoet) (1,5 cl)
Angostura (2 scheutjes) is hier optioneel.


De bereiding is nog steeds hetzelfde: alles in een mengglas, roeren en in een martiniglas strainen. Onmiskenbaar voor de Manhatten is de garnering met een maraschinokers en eventueel nog een citroenkrul.

De recepten zijn verder door de tijd natuurlijk nog veranderd en uiteraard maakt elke barman zijn Manhattan op zijn manier en verhouding, maar de 3 hierboven beschreven zijn toch nog steeds de gouden standaard.

Het kan natuurlijk niet anders dan dat er uit deze klassieker ook weer variaties zijn ontstaan en ook deze worden in dit topic besproken.

Cheers

Purple Haze

De "Purple Haze" is een shooter maar eerlijk gezegd is dit een shooter om van te nippen in plaats van inneens binnen te gieten.  Deze shooter heb ik trouwens gevonden op de website van Simon Difford.

De ingrediënten:
- Chambord (0,4 cl)
- Vodka (4,5 cl) (Puschkin)
- Limoensap (1,5 cl)
- Suikersiroop (0,75 cl)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Doe alles behalve Chambord in de shaker, goed schudden en strainen in een shotglas. Voeg vervolgens de Chambord druppel per druppel toe zodat een een waas krijgt.

De naam zou eigenlijk red haze moeten zijn want purper in dit toch niet, maar ja, what's in a name? Het leuke aan deze shooters dat je deze beter kan nippen, want dan krijg je een overgang van een zoet-zure smaak naar een bessensmaak.

Cheers.

Dowa

Deze cocktail is er ook eentje dat weeral op verschillende manieren gemaakt kan worden. Je kan de limoen persen of je kan de "caipirinha-stijl" kneuzen. Deze keer heb ik gekozen om ze te persen.

De ingrediënten
- Vodka (7,5 cl) (Grey Goose)
- Limoensap (0,75 cl)
- Honing (4 tl)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Doe de vodka en het limoensap in een whiskeyglas, voeg de honing al roeren toe en vul het glas op met ijsblokjes. Even nog omroeren en garneer met een stukje limoen.

De Dowa is echt een aanrader, je verwacht door de grote hoeveelheid vodka dat dit een zeer straffe cocktail is, dat is natuurlijk wel waar maar je proeft het niet want de honing en het limoensap maken dat dit drankje zeer vlot binnengaat. Opletten dus...

Cheers.

Colibri

De colibri is een zeer kleurrijk en tevens ook het kleinste vogeltje. Helaas is deze cocktail niet zo kleurrijk, maar dat wil natuurlijk niets zeggen. Het is wel weer eens een zeer eenvoudig te bereiden drankje met maar 2 ingrediënten.

De ingrediënten:
- Perzikkenschnapps (3,75 cl) (Peach Tree)
- Rode druivensap (6 cl)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Doe enkele ijsblokjes in een whiskey glas, voeg de ingrediënten toe en garneer met een munttwijgje.

Veel valt hier niet over te zeggen, gewoon een lekker en verfrissend drankje.  Niet zo kleurrijk als het vogeltje maar ja, met een groen rietje en de munt is er al wel wat kleur.

Cheers.

Kiss On The Lips

Met nog steeds wat abrikozensap over van de vorige 2 cocktails kan ik nog gerust een longdrinkmaken. Na even te zoeken heb ik de "Kiss On The Lips" gevonden, een eenvoudige longdrink met bourbon en abrikozensap.

De ingrediënten:
- Bourbon (6 cl) (Jim Beam)
- Abrikozensap (aanvullend)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Doe enkele ijsblokjes in een longdrinkglas, voeg de bourbon toe en vul aan met abrikozensap. Garneren kan met een rietje.

Een eenvoudige maar zeer lekkere longdrink, zoals de naam zegt een Kiss On The Lips. De hardheid van de bourbon wordt geneutraliseerd door de zachtheid van het abrikozensap, maar toch proef je wel duidelijk de aanwezigheid van bourbon. Een aanrader.

Cheers.

Blue Blooded

Met nog wel wat abrikozensap uit de "Frequent Shaker" ging ik dan maar op zoek en stootte ik op de "Blue Blooded" cocktail.

De ingrediënten:
- Blue Curaçao (1,5 cl) (Bols)
- Rum (wit) (4,5 cl) (Pampero Blanco)
- Abrikozensap (1 cl)
- Bruiswater (aanvullend)
- Ijsblokjes

De bereiding:
 Doe alles behalve het bruiswater in de shaker met ijs, schudden en over ijs strainen in een whiskey glas, vul aan met bruiswater en garneer met een munttwijgje.

Eigenlijk kan je het abrikozensap er gerust uit laten want de 1 cl ervan wordt verwaarloosd door de dominante smaak van de Blue Curaçao en de rum, verder wordt het dan nog aangelengd met bruiswater, maar ja,... in het begin van het drankje kan je er nog vaag iets van proeven. Voor de rest zit alles hier wel goed en is het een smakelijk drankje.

Cheers.

Frequent Shaker

De "Frequent Shaker" is een cocktail die ik op het internet gevonden heb en waar volgende commentaar bij geschreven was "So good you'll shake it frequently". Dat maakt me zeer nieuwsgierig....  Natuurlijk moest ik wel even op zoek gaan naar abrikozensap, maar uiteindelijk toch gevonden.

De ingrediënten:
- Crème de Cassis (6 cl) (De Dijon)
- Abrikozensap (6 cl)
- Limoensap (1,5 cl)
- Bloemsuiker (0,75 cl)
- Ijsblokjes

De bereiding:
Vul een whiskeyglas met ijsblokjes, doe vervolgens alles in de shaker, schudden en over de ijsblokjes strainen. Garneren kan je met een schijfje limoen.

De 6 cl Crème de Cassis maken me wel wat achterdochtig en ik ben weer bang dat dit een bom zoetigheid gaat zijn, maar dit valt wel mee. Het is wel zoet en het mocht voor mij toch wel wat minder zoet. Een frequent shaker zal het toch niet worden maar wel voor herhaling vatbaar.

Cheers.